esther walter

-Elf maanden-

Ik liet haar een foto zien.
‘Ja,’ zei ze niet begrijpend.
‘Dat is haar’, zei ik.
‘Wie is dat dan?’ Volgens mij vroeg de uitvaartverzorgster zelfs wat ze met de foto moest.
‘Dat is haar.’ En ik wachtte een moment tot ik begreep dat ze de vrouw op de foto niet herkende. ‘Dát is mijn moeder. Zo zag ze eruit.’

ik was
enter
vergeten
enter
hoe
plezierig
enter
enter de enter
enter
is

Er vloog een duif tegen het raam.
Dag.